देश परिवर्तनको चाहना राख्ने तर परिवर्तनका लागि आफ्नै भूमिका र जिम्मेवारी स्वीकार गर्न नसक्ने प्रवृत्तिमाथि सामाजिक सञ्जालमा बहस चर्किएको छ। पछिल्लो समय भाइरल बनेको एक विचारले नागरिक अपेक्षा, राजनीतिक नेतृत्वप्रतिको धारणा र सामाजिक जिम्मेवारीबीचको विरोधाभासलाई उजागर गरेको छ।
उक्त सन्देशमा नागरिकले बलियो शासन, भ्रष्टाचारमुक्त व्यवस्था, विकास र सुशासनको अपेक्षा गर्ने तर त्यसका लागि आवश्यक नियम, अनुशासन र कानुनी संस्कार पालना गर्न भने हिच्किचाउने अवस्थालाई व्यंग्यात्मक रूपमा प्रस्तुत गरिएको छ।
सन्देशमा भनिएको छ– नागरिकलाई परिवर्तन चाहिएको छ, तर परिवर्तनका लागि आफूभित्रको व्यवहार परिवर्तन गर्न तयार छैनन्। देशमा विधिको शासन चाहने नागरिकले आफैं कानुन पालना गर्नुपर्ने, भ्रष्टाचार अन्त्य चाहनेले गलत अभ्यासको विरोध गर्नुपर्ने र विकास चाहनेले सार्वजनिक अनुशासन तथा जिम्मेवारीमा योगदान दिनुपर्ने विषयलाई यसले उठाएको छ।
राजनीतिक नेतृत्वप्रति जनताको असन्तुष्टि बढिरहेको अवस्थामा “छिटो परिणाम” को अपेक्षा पनि बढेको छ। तर विज्ञहरूका अनुसार कुनै पनि देशको विकास केवल नेतृत्व परिवर्तनले मात्र सम्भव हुँदैन। दीर्घकालीन सुधारका लागि राज्यका संस्था बलियो हुनु, कानुनको प्रभावकारी कार्यान्वयन, नागरिक अनुशासन र निरन्तर नीति सुधार आवश्यक हुन्छ।
विकसित मुलुकहरूको उदाहरण दिँदै धेरैले त्यहाँको भौतिक विकास मात्र हेर्ने तर त्यहाँ लागू हुने नियम, कर प्रणाली, सार्वजनिक अनुशासन र नागरिक जिम्मेवारीलाई बेवास्ता गर्ने प्रवृत्तिमाथि प्रश्न उठाएका छन्।
राजनीतिक विश्लेषकहरूका अनुसार जनताले सरकारबाट जवाफदेहिता खोज्नु स्वाभाविक भए पनि लोकतन्त्रमा नागरिकको भूमिका केवल आलोचना गर्ने मात्र नभई राज्य निर्माणमा सहभागी हुने पनि हो।
“देश बदल्न नेतृत्व आवश्यक छ, तर नेतृत्वलाई सफल बनाउन नागरिक व्यवहार र सामाजिक संस्कार पनि उत्तिकै महत्वपूर्ण हुन्छ,” भन्ने बहस अहिले सामाजिक सञ्जालमा व्यापक बनेको छ।
यो बहसले एउटा महत्वपूर्ण प्रश्न अघि सारेको छ– हामीले खोजेको परिवर्तन केवल नेताबाट हो कि समाज र नागरिकको सोचबाट पनि सुरु हुनुपर्छ?
प्रतिक्रिया दिनुहोस